Sevgili Bilent,
Kışın sazan amatörlüğü ülkemizde belki de ayrıntıları en az bilinen ve genel olarak da karanlıkta kalmış bir konudur. Gerçi, ülkede modern sazan avcılığı anlamında öylesine çok yapılmamış şey var ki zaten bu konuda birşeyler olsa şaşardım. Birçok şeyin ilkel, ucuz ve ilkesiz sürdürüldüğü sazan avcılığı konusunda belki de bu konuda en fazla çalışması gerekenlerden biri olan sektörün de kilometrelerce geriden gelmesi ne büyük tezattır. Büyük çoğunluğu Anadolu kentlerindeki sazan avlaklarında yatan bir potansiyelin değerlendirilememesi, birisinin ağaç yetiştirmesi ile değişen "Bizim köyde ağaç yetişmez!" aymazlığı içerisindeki geri kalmış zihniyetlerin sanki bir uzantısıdır bu. Ortalama olarak Temmuz ayından itibaren başlayan bir sazan sezonu ve Ekim- Kasım ayları ile bitirilen 4-5 aylık bir dönem. Geri kalan 8 ayda amatörlerin yattığı bir sisteme ayak uydurmuş bir sektör. Sorun bakalım tüm Anadolu kentlerindeki av bayilerine Kasım ayından sonra kaç olta satmışlar, istisnalar kaideyi bozmaz misali alacağınız yanıt büyük olasılıkla hiçe yakındır. Demek ki sektör de buna razı, yani bu işten kış aylarında ekmek yemeyi fazla beklemiyorlar. Hoş, yaz aylarında da "En ucuz olta!" peşinde koşan bir müşteri profilinden ne elde ediyorlar ki, ümitlerini kışa çevirsinler, bu da ayrı bir konu.
Kış aylarında zaten karasal iklim koşulları nedeniyle kış uykusuna yarı yarya yatan sazan amatörlerini denemeye, avlanmaya, olta atmaya teşvik edecek bir donanım sunamayan sektörün de katkısızlığı ile temeli denemeye, gözleme ve birikime dayanan sazan amatörlüğünün Bermuda Şeytan Üçgeni'dir kış aylarında sazan peşinde koşmak, yani kimsenin bilemediği bir şey. Sıcak su kaynaklarına sahip ya da su sıcaklığının yaz-kış, genelde marjinal değişimler göstermediği avlaklarda yapılan avlar dışında , göl, gölet ve barajlarda ne olup bittiği ile ilgili sahip olunan veri, rapor, etkinlik ya da bilgi değeri olabilecek şeylerin sayısı yok denecek kadar azdır. Yani sonuç olarak yaz aylarındaki gibi bir sazan avcılığı faaliyeti sürdür(e)meyenlerin kış aylarındaki sazan avcılığı ile ilgili yorumları dolaşır ortalarda; "Kışın sazan avı olmaz!" gibi. Olta attın mı? Yok. Şu gölete gittin mi? Hayır. Şunu denedin mi? Yok. Neden? yanıt:"Kışın sazan avı olmaz da ondan!!"
Öyle tahmin ediyorum ki hem amatörler, hem de sektör. "Ya birisi gidip birşeyler yapsa da, biraz balık tutsa, bizde başlasak kışın sazana!!" biçiminde bir beyaz atlı prens beklentisi içindeler ve ne yazık ki o beyaz atlı prens de gelmiyor işte. Zaten, beyaz atlı prens gelse ne olacak ki, prensesi o götürmeyecek mi? Hikayede prensesin paylaşıldığı bir bölüm var mı
Neyse, ben konuyu sadece başka bir boyutla ele almak istedim, koskoca ülkede su sıcaklığının kış aylarındaki sazan aktivitesini bozacak bir değişim göstermediği ve kışın sazan tutulabilecek öylesine yerler vardır ki bunların denenmemesi eksikliklerden biri. Artı, buzla kaplı göletlerde bile sazanın rejim yapmadığı bilinen bir gerçek olduğuna göre, belki biraz uğraşmalı olacaktır ama, bunların peşinde koşulmayışı bir başkası. kış aylarında sazanın yemlenme düzeninde farklılık olmasından hareketle sindirilmesinde enerji gerektirmeyecek ve sazanın tercih edebileceği yemlerin tedarik edilmemesi ve piyasada bulunmayışı bir başkası. Bu şartlar altında da ortaya bir çalışma değeri taşıyacak ürünün çıkmaması da bunun sonucu doğal olarak. Bu iş sonunda "Böyle başa, böyle tarak!" anlayışına gelir düğümlenir, ta ki birisi her başa uyacak yeni bir tarak geliştirene kadar. Selam ve sevgilerimle.